هيچ آرزويى در دلم نمانده كه مهم‌تر از اين باشد ؛ عثمان را از قبرش بيرون آورم و بعد او را در آتش بسوزانم ! مىگويد : چون حسن عليه السلام و عمار وارد كوفه شدند مردم پيرامون ايشان جمع شدند پس حسن عليه السلام به پا خاست تا مردم را به حركت فراخواند ! پس از حمد خدا و درود بر رسول‌خدا فرمود : « اى مردم ! ما آمده‌ايم تا شما را به سوى خدا و كتاب او و سنت رسول‌خدا و به جانب كسى فراخوانيم كه از همهء مسلمانان به احكام دينى آگاه‌تر و از همهء عدالت‌خواهان عادل‌تر و از هر فرد با فضيلت فاضل‌تر و از هر كه شما بيعت كنيد باوفاتر است . كسى كه قرآن بر او ايراد نمىگيرد و سنت با او ناآشنا نيست و پيشينهء اسلامى او را سست و ناتوان نمىداند . آمده‌ام تا شما را به سوى كسى دعوت كنم كه خداوند او را با دو وسيله به پيامبرش نزديك كرده است : نزديكى دينى و قرابت خويشاوندى ! به سوى كسى كه در تمام مراتب مجد و عظمت از همه مردم جلوتر است ! به سوى كسى كه خداوند پيامبر خودش را به‌وسيلهء او كفايت كرد ، درحالى كه مردم او را تنها گذاشتند ! به پيامبر صلى الله عليه و آله نزديك شد ، درحالى كه مردم از او دورى مىكردند و با او نماز خواند درحالى كه مردم مشرك بودند ، و با وى جنگ و مبارزه كرد درحالى كه مردم از ميدان جنگ فرار مىكردند و به همراه وى مبارزه كرد درحالى كه